ما چگونه ما ماندیم؟

آنجا که تحول اقتصا می کند، بروز ندادنش نشانه یکی از این دوست: یا واقعیت موجود بنیانی قدرتمند برای تحمل وزن حاصل تحول ندارد، یا آنکه این موجودیت را تجربه می کند از نیروی کافی برای ایجاد تحول برخوردار نیست.

سقسطه در مورد اینکه حاصل مشروع است یا نه، ارزشی دارد معادل ارزش ذات عمل سفسطه؛ تا آنجا که تحول به شیوه ای کمونیستی، مصنوعی القاء نشده باشد، تردیدی در مشروعیت آن وجود ندارد که مطمئنا به خاطر نیازی - هر چند درونی و شخصی و غیرقابل به اشتراک گذاشتن - ایجاد شده است.

ElBicho حاصل تحولی مشروع است، بنا شده بر بنیانی غیرقابل انکار و بنا به خواسته هایی مشروع.

به همان سادگی که درام را با کاخون همراه می کنند، صدای تحت لفافه افکت گیتار برقی را با زخمه های تیز گیتار کلاسیک می آمیزند و اصوات را بر زمینه گیتار بیس سوار می کنند.

طبیعی است که صدای انریکه مورنته از گلوی خواننده خارج نمی شود اما شاید موسیقی انریکه مورنته هم موسیقی جامعه امروز اسپانیا نباشد، هر چند واضح است که به شیوه ای غرور انگیز در شکل گیری فرهنگ این جامعه نقش داشته است.

فلامنکو را - با شجاعتی که تنها غبطه برمی انگیزد- با هر چه که می خواهند ترکیب می کنند و حاصل، باز فلامنکوست.

ElBicho - Pa' cai from ElBicho II

با مقایسه این نمونه از محصول فرهنگ کشوری که نمی توان به استناد آثار متنوع و غنی فرهنگ گذشته و حال آن شهروندان و هنرمندانش را به لاابالی گری فرهنگی متهم کرد، با آنچه فرهنگ ما اقتضا کرد - که از چند شبیه سازی رقت آور Dire Straits و یکی دو آلبومی که سازندگانش خارج از ایران خشک شدند فراتر نرفت، پرسیدن این سوال که "ما چگونه ما شدیم" به شیوه غمباری مضحک به گوش می آید.

سوال این است که "ما چگونه ما ماندیم؟"